هوا  هوای جنوب ، نرمه بادی و ریز ریز باران

زمین خیس و نمناک  ، آمیخته با عطر باران .. و من  ... پدر هستم که مینویسم .. و میگویم ... قرار این است که بمانم ، پس  دوباره با او میشوم  ..

قرار ماندن ندارم موسمی که ابر دل بارانیست . نه نخواه از من    اگر میخواهی باشم ..          باید بروم ... اما نه بی تو  که با همهء تو ، با همهء آنچه که تو را دخترم نامیدم  .. ساده .. متین ... قشنگ ... و تو

                                                       مرا پدر صدا کردی

از یاد نمیبرم هرگز ...تو را .... و عشق زیبای تو را

                لحظۀ قشنگ دوست داشتن و به اوج رسیدن را ... خواستنی و تمام نشدنی

حالا اینجا کنار اینهمه خاطرۀ بارانی .. تنها به تو میگویم .. دوستت دارم .. که میخواهم بمانی .. بمانم .. نه لحظه ها و ثانیه ها .. نه .. که در تمام نفسهام .. بی دلیلتر از همیشه .

حضور معطر تو .. بودن درست آن زمان که نیستی .. نیستی ... و لحظه ها با بوی خاطره ات جان میگیرند.. می مانند ... می مانند..

برای من فقط یک نگاه تو همینقدر که بدانم هستی کافیست ...

حالا همینجا و هر کجا که نباشی و باشم ، یک حس آشنا مرا با خود می برد ... فریاد می زند ... که هستم        با تو ... کنار تو..